Belediye-iş sendikası köklü bir geçmişe sahiptir. Verdiği mücadelelerle Türkiye işçi tarihinde derin izler bırakmıştır. Ülkemizde demokrasinin kesintiye uğraması, sendikal yasaların, yönetmeliklerin değişik nedenlerle sık sık değiştirilmesi bu köklü geçmişin gizlenmesine neden olmuştur. Oysa Belediye-İş Sendikası tarihinin kökleri 1949'lara dayanmaktadır.

          1949 yılında İstanbul İETT'de çalışan 50 işçinin bir araya gelmesiyle örgütlenme için ilk adım atılır. Örgütlenme çabaları başarıyla sonuçlanır. Mehmet İnhanlı başkanlığında 50 kişilik grup tarafından, 14 Temmuz 1949'da İstanbul Elektrik Gaz ve Motorlu Taşıt İşçileri Sendikası kurulur.

          İETT atölyelerinde çalışan işçiler kontrolörler, vagon işçileri, petrol taşıyan tanker işçileri sendikaya üye olmaya başlarlar. Bu aynı zamanda yerel düzeyde sendikalaşma çabasını hızlandıran bir sürecin de başlangıcıdır.

          Türkiye'nin her köşesinde işçiler örgütlenmeye başlarlar. 1951 yılında taşıt iş kolunda artık bir çok yerel sendika vardır. Ankara, İzmir, Bursa, Gaziantep ve Elazığ illerinde yerel düzeyde örgütlenen taşıt işçileri sendikaları ülke düzeyinde güç birliği yapmaya karar verirler. İşte ülke düzeyinde faaliyete başlayan Taşıt İşçileri Federasyonu (TİF) böyle ortaya çıkar. TİF'in ilk genel başkanı Mehmet İnhanlı olur.

          Parçalanmalar ve birleşmelerle geçen yıllardan sonra, İstanbul Elektrik Gaz ve Motorlu Taşıt İşçileri Sendikası 23 Mart 1952'de yaptığı genel kurulla, bugünkü Türkiye Motorlu Taşıt İşçileri sendikası (TÜMTİS)'in temelini oluşturan Elektrik Gaz, Motorlu Taşıt İşçileri Sendikası ortaya çıkar. Artık sıra konfederal düzeyde örgütlenmeye gelmiştir. Taşıt İşçileri Federasyonu (TİF) 1952 yılında kurucuları arasında yer alarak Türk-İş üyesi olur.           1963 yılına kadar gelişen süreç ülkemizde sendikaların emekleme dönemidir. Bu süreçte parçalanma, bölünme gündemdedir. Bölünmeler neticesinde yeni yeni sendikalar kurulur. Bu nedenle sendikalar yetkisiz, zayıf ve cılızdırlar. Bu dönem adeta gelgit dönemidir.

          1963 yılında 274 ve 275 sayılı yasalar ve iş kolları yeniden belirlenir. Yeni işkolları yönetmeliği örgütlü işçileri bir kez daha parçalar. Taşıt İşçileri Federasyonu (TİF) Bir yol ayrımındadır. Taşıt İşçileri Federasyonunun, elektrik, su ve gaz işkollarına giren işçiler kanuni zorunluluk nedeniyle Tes-İş Federasyonu çatısı altında toplanırlar.

          TİF'in taşıt işkoluna giren çalışanları ise TÜMTİS'i kurarlar. Kısa zamanda örgütlenerek TÜMTİS'i 20 ilde örgütlenmiş güçlü bir sendika haline getirirler.

          1972 yılında işkolları yönetmeliği bir kez daha değişir. Yönetmelik genel işler işkolunun kapsamını genişleterek belediyelerde görev yapan tüm çalışanları ile taşıt çalışanlarını da genel işler işkoluna aktarır. Belediye taşıt işçileri 7.12.1972'de TÜMTİS'ten ayrılmak zorunda kalırlar. Ayrılan bu işçiler Türkiye Genel-İş Sendikasını kurarlar.

          Diğer yandan belediyelerin elektrik, su ve gaz ünitelerinde çalışan işçiler ise federal sistemde sendikalaşarak TES-İŞ Federasyonuna üye olurlar.